| اهــــــل دل ای نازنین هــایم ســـلام |
|
ســایه تان اینجا همیـشه مســــــتدام |
|
بـا شـما قلـــــبم منـــــوّر می شـــود |
|
حــال من یك حـــال دیــگر می شـــــود |
| حـــــرف دل ، اینـجا پناهم داده است |
|
دلـــــــبری قــــــولِ نگـــــاهم داده است |
| بزمتان ، جــــــانِ مــــــــرا بـر بـاد كـرد |
|
حــــــرف دل ، مـــــا را چنین معـتاد كـرد |
| حـرف دل، پُر گشته از یــــاران عشق |
|
گـــونه هـا تـَــــر گشته از باران عشـــق |
| عــاشــقان مبهوت خالش می شوند |
|
مست و شـیدای "وصالش" می شـوند |
| حـــرف دل با گوش دل بشنیده است |
|
او كـه حـــــق را در درونش دیده است! |
| روح من را می كشـــــــــاند تا "خیال" |
|
حرف "آدین"، حـــــــــرف آن نیكو خصال |
| یــــــــــــادم آیــد از صــــــفای بـزممان |
|
عـاشـــــــــقی بـا آن هـمه ، همرزممان |
| یـاد ایــــــّــــــامی قشــنگ افـــتاده ام |
|
بـاز هـم ، من یـاد جـنــــــگ افــتاده ام |
| روزگـــــــــــاری جمعِ جمعی داشـتیم |
|
بذرعشــق و عاشـــقی می كـاشـتیم |
| این صـــمیـــمیـــت بجز آنــجا نبــــــود |
|
جـز كـنــــــــارِ ســـــــوله هـا بر پا نبــود |
| حــــرف دل ، دنیای حرفی آشـناست |
|
حرف "پیمــان" و"حسینِ كیمیـــــا"ست |
| روح و جـــــــانِ بی ریـــــــــایی دارد او |
|
حــــــرف هــــــــای كیمیـــــــایی دارد او |
| حـــــرف دل شـد، محفلِ دلهای صاف |
|
محفــلِ "بی معرفت" ، " سیمرغ قـاف" |
| این "هبـــــــــــــــوطِ" آســمانیها ببین |
|
سینه ایـن كهكشـــــــــــــــــانیها ببین |
| "بیقـــــــــراران"، بی قـراری می كنند |
|
حــــرف دل را لالــــه كــاری می كــنند |
| از خــــــــــــدا خواهم بماند برقـــــــرار |
|
او كه گــــاهی می كـند بـر ما گــــــذار |
| از "غریبسـتان "، صـــدایی می رسد |
|
این صــــــدا حتماً به جایی می رســد |
| "ناشــــــناسان" ، آشـــــــنایـانِ دلـند |
|
صـاحــــــــبانِ مخـــــــلصِ ایـن منزلــند |
| می شـــناسـد ناشـــناسی را دلـــم |
|
پـُر شـدست از نـــــام او، ایـن محـفلم |
| می كند چشم انتظاری ، "سوته دل" |
|
در دیـارِ بی قــــــــــراری ، ســـــوته دل |
| همرهی درعشق ومستی" گم شدست" |
|
او خــــریـدارِ غـــــــــــمِ مـردم شـــــدست |
| درد دلــــــهـایـش دلِ دیــــــوانه بُـــــرد |
|
دسـت ما بگـرفت و تـا میـــخانه بُــــرد |
| آتشی افكــــــــنده بر، این جـــــان ما |
|
حـــــــرف دل از جـــانـبِ یـــــــاران مـــا |
| در دلـــم غوغا و شور و همهمَه ست |
|
تشـــنه دیدار "عـبدالفـاطـــمَه" ســت |
| با حضــــــــورش بزمِ داغی می شود |
|
حرف دل ، تمثیلِ باغی می شـــــــود |
| رو بســــــــــــوی ما نگـــــرداند هــنوز |
|
لایقــش مـا را نمی دانـد هــــــــــنوز!! |
| ای فـــــــــدای نـــــــــالـه هـــــا و آه او |
|
هـر كــــــــجا باشــد ، خـدا همـــراه او |
| هم دل و هم دیده بر تــــــــــاراج رفت |
|
روح و جان ، با نكته "حـــــــــلاّج" رفت |
| "دكـــــتر" آخر می رهاند جانِ خویش |
|
عاقبت بگذشـــــــت از عـنوانِ خـویش! |
| نكته هایش نكته هایی دلكش است |
|
گرچه گـاهی هم ز جنسِ آتش است! |
|
همـرهی دارم كـــه از من دور نیست |
|
نام اوبـا وزنِ شــعرم، جـــــــور نیست! |
| قصّــــــــــــه همسـنگران را باز خـواند |
|
شعرمن ازوصــفِ نامش"بـاز مـــانـــد"! |
| قلـــــــــــــــعه ای دارد پُر از راز و رمـوز |
|
سینه ای دارد پـــــــــُر از انـدوه و سـوز |
| پـا نــــــــهاد اینك بـه بـــازارِ جــــــنون |
|
یـك "نمی دانـم" ز شهرِ آسمــــــــون" |
| حـــــرف دل ، دارد درونِ سینــــه اش |
|
یك "هُـــدی" و قـــلب چـون آییـنه اش |
|
او كـــــــــــه از غربت روایت می كــند |
|
از جــــــدائی هـا شـكــــــــایت میکند |
| ای تمــــــــــامِ اهـل دل ، یاری كــنید |
|
ایـن هــــــــدی را هـم نگـــهداری كنید |
| او از آمریـــــكا به ما دل بســته است |
|
طفلكی شاید كه خیلی خسته است |
| من نـمی دانم كه این"پانیذ"،كیست |
|
نقـطه چین هـااینهمه،ازبهرِ چیست!؟ |
| لیـــك، انگاری كه خیلی با صفاسـت |
|
چـون كـه بـا یـــارانِ خــوبم آشـناست |
| روح من دنــــــــبال "عـــــــــبدالله"رفت |
|
تا عــــــــراق و كــــــــــــــربلا بـا آه رفت |
| ماجــــــــــرایی در دلم پیدا شــدست |
|
كـــــــــربلا نـزدیكِ این دریـا شــدست! |
| او كـــــه در نزدیـكی آمـــــــال ماسـت |
|
با خبر، تنـــــها خـدا از حــــال مـاست |
| ای خدا حــــــالم چرا اینــــگونه است |
|
حـــال مـن امشـــب چـرا وارونه است |
| این دلـم امشــب كــــــبابم می كــند |
|
مثـــــلِ شـــمعی آبِ آبــــم می كـــند |
| هیچ تفسیری براین احساس نیست!! |
|
جز حسیــــن و اكـــبر و عبـاس نیست |
| ای خــــدا دارم كــــــجایی می شـوم |
|
شـــــاید اینـجا كـــــربلایی می شوم |